آموزش مبانی کیهان شناسی (بخش چهارم)

نام نویسنده : ایمان قادری         ۰۸ مرداد ١۳۹۶ 8

آموزش مبانی کیهان شناسی (بخش چهارم)


آموزش کیهان شناسی

در ادامه چهارمین مقاله از سلسله مقالات کیهان شناسی ارائه شده توسط تیم تولید محتوای ویکیوز در بانک مقالات به شناخت دیگر اجزای پهنه گیتی خواهیم پرداخت. در این نوبت به بستر و اقامتگاه یا به عبارت دیگر موطن کیهانی خود منظومه شمسی و جغرافیا و زیست گاه آن می پردازیم .

منظومه شمسی

منظومه شمسی یا سامانه خورشیدی (Solar System) متشکل است از ستاره ای به نام خورشید و تعدادی اجرام گردان به حول مدار خود در راستای مستقیم یا غیر مستقیم است . این اجرام که همان سیاره هستند هریک با نامی خاص و با ماهیت های گوناگون شناخته شده اند . که به ترتیب مکان با نام های تیر، ناهید ، زمین ، بهرام (مریخ) ، هرمز (مشتری) ، کیوان (زحل) ، اورانوس و نپتون و پنج سیارهٔ کوتولهٔ تاکنون شناخته‌شده (سرس، پلوتو، هائومیا، ماکی‌ماکی و اریس) شناخته می شوند . چهار سیارهٔ نخست، سیارات درونی یا زمین‌سان هستند و بیشتر از سنگ ساخته شده‌اند و از چهار سیارهٔ دیگر مشتری و کیوان سیارات بیرونی یا غول‌های گازی هستند و بیشتر از گازهای هیدروژن و هلیوم ساخته شده‌اند و اورانوس و نپتون غول‌های یخی هستند. علاوه بر اجرام مذکور ، منظومه شمسی میزبان اجرام گوناگون دیگری نیز هست که می توان به ماه‌ها ، سیارک‌ها ، شهاب واره ها ، شهاب‌ها ، شهاب‌ سنگ‌ها و دنباله ‌دارها اشاره نمود .
منظومه شمسی
کمربند سیارک‌ها ، کمربند کویپر و دیسک پراکنده از دیگر مناطق سامانه خورشیدی ما هستند . در فواصل میان سیارات و سایر اجرام منظومه شمسی ماده رقیق و فشرده " محیط میان ستاره ای " که از هیدروژن خنثی و غیر یونیزه‌شده ، گاز پلاسما ، پرتوهای کیهانی و ذرات گرد و غبار تشکیل شده است ، قرار دارد . به عبارت دیگر خلاء واقعی در فضا بسیار کمیاب و نادر است . دور ترین جرم شناخته شده در سامانه خورشیدی " سدنا ۹۰۳۷۷ " می باشد که در اوج 1000 واحد نجومی با خورشید فاصله دارد و دره تناوب مداری آن 10500 سال است . ابری کروی‌شکل و بزرگ به نام ابر اورت سامانهٔ خورشیدی را دربرگرفته که دامنهٔ آن از ۲٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ واحد نجومی دورتر از خورشید آغاز می‌شود و به گستردگی ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ واحد نجومی دورتر از خورشید ادامه می‌یابد. گستره کرانه های منظومه شمسی تا جایی ‌است که دیگر تحت تأثیر گرانش خورشید ، نفوذ نور خورشید ، میدان مغناطیسی خورشید و بادهای خورشیدی نیست. هلیوپاز مرز میان محیط میان‌ سیاره‌ای و فضای میان‌ ستاره‌ای است. هلیوپاز به عنوان کران بیرونی منظومه شمسی در نظر گرفته شده و برآورد می‌شود که میان ۱۱۰ تا ۱۷۰ واحد نجومی از خورشید دورتر است.

موقعیت منظومه شمسی

موقعیت در فضا

مکان منظومهٔ شمسی در بازوی شکارچی ، کهکشان راه شیری
سامانه خورشیدی ما در ابر میان ‌ستاره‌ای محلی ، حباب محلی ، بازوی شکارچی ، کهکشان راه شیری قرار گرفته است . منجمان تنها دریافته ‌اند که کهکشان راه شیری در واقع دیسک کهکشان ماست و یک سحابی گسترده یا مجموعه‌ای از ستارگان نیست ؛ کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است که قطر آن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری است و تخمین زده می‌شود که حدودا ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره داشته ‌باشد. منظومهٔ شمسی تقریبا۲۵٬۰۰۰ سال نوری از مرکز و کنارهٔ کهکشان فاصله دارد. محققان به تازگی دریافته اند که کهکشان راه شیری احتمالاً دارای دو بازوی مارپیچی بزرگ – بازوی برساووش و بازوی سپر- قنطورس – و چندین بازوی کوچک‌تر است. سامانه خورشیدی ما در میان دو بازوی بزرگ در بازویی به نام بازوی شکارچی قرار دارد.
سرعت خورشید در منظومهٔ شمسی ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه است و گردش خورشید حول مرکز کهکشان راه شیری حدود ۲۲۵ میلیون سال به طول می‌انجامد . این مدت زمان " یک سال کیهانی " نامیده می‌شود. آخرین باری که سامانه خورشیدی ما در این موقعیت بود ، دایناسورها بر روی زمین زندگی می‌کردند. 

برای مطالعه مقالات بیشتر در مورد نجوم و ستاره شناسی روی لینک نجوم کلیک کنید


پیشنهادات ما

Asli
مشهورترین شهر های زیرزمینی جهان(بخش دوم)
2
چگونه " نه " بگوییم
Indian butter chicken 8
طرز تهیه مرغ کره ای هندی
علم روانشناسی چیست؟
B r4
از بین بردن جوش های سر سیاه (قسمت دوم)
Dark matter backgrounds
آموزش مبانی کیهان شناسی (بخش پنجم)

نظر شما